Ectasia przewodów gruczołu sutkowego powoduje, objawy, leczenie

Ektazja przewodów gruczołów mlecznych nazywa się rozszerzaniem przewodów mlecznych. Może być fizjologiczny lub patologiczny – występuje na tle ciąży, laktacji (tworzenie się mleka w gruczołach mlecznych), zmianach mimowolnych (na tle procesów starzenia) lub jakichkolwiek chorób gruczołów sutkowych.

Niektóre objawy patologii mogą powodować ostrożność w tworzeniu złośliwej patologii – jest to bolesność i ucisk w okolicy sutkowo-areolarnej, a także wydzielina z brodawki sutkowej.

Leczenie zależy od choroby podstawowej, przeciwko której powstała ektazja przewodów mlecznych. Często stosowanie leków hormonalnych, przeciwbakteryjnych i przeciwzapalnych wystarcza, aby zatrzymać objawy choroby. Ale przy nieskuteczności leczenia zachowawczego może być wskazana operacja – aż do mastektomii (całkowite usunięcie gruczołu sutkowego).

Ectasia przewodów sutkowych ma inne nazwy – jest ductektomią gruczołu sutkowego i rozszerzeniem kanałów podobszaru.

Żylaki można łatwo wyeliminować bez operacji! W tym celu wielu Europejczyków używa Nanovein. Według flebologów jest to najszybsza i najskuteczniejsza metoda eliminacji żylaków!

Nanovein to żel peptydowy do leczenia żylaków. Jest absolutnie skuteczny na każdym etapie manifestacji żylaków. Skład żelu zawiera 25 wyłącznie naturalnych, leczniczych składników. W ciągu zaledwie 30 dni stosowania tego leku możesz pozbyć się nie tylko objawów żylaków, ale także wyeliminować konsekwencje i przyczynę ich wystąpienia, a także zapobiec ponownemu rozwojowi patologii.

Nanovein można kupić na stronie producenta.

Sumy

Opisany stan jako niezależne zaburzenie jest wykrywany niezwykle rzadko – w rzeczywistości jest to powikłanie szeregu patologicznych procesów, które są ich osobliwym markerem.

Normalny prześwit przewodów mlecznych wynosi od 1,5 mm w najwęższej części do 2 mm w najszerszym. Uważa się, że ektazja przewodów mlecznych wystąpiła, jeśli światło przewodów wzrośnie co najmniej do 3-5 mm lub więcej.

Opisaną patologię najczęściej diagnozuje się u kobiet w wieku powyżej 40 lat. Fakt ten wskazuje, że zmiany związane z wiekiem, które zachodzą w ciele kobiety, mają największe znaczenie w rozwoju ektazji przewodów mlecznych.

Ectasia przewodów samej piersi nie jest stanem krytycznym. Ale często występuje na tle chorób piersi, których rokowanie jest poważne lub wątpliwe.

Przyczyny

Ectasia przewodów gruczołu sutkowego jest równie zdolna do wywoływania zarówno czynników fizjologicznych, jak i patologicznych.

Zwykle umiarkowana ektazja rozwija się w takich warunkach jak:

  • druga faza cyklu owulacyjnego;
  • ciąża;
  • laktacja.

W dwóch pierwszych przypadkach ektazja oznacza normalne fizjologiczne przygotowanie gruczołów mlecznych do laktacji. Podczas samej laktacji przewody mleczne mogą się rozszerzać najczęściej dzięki:

  • duże ilości produkowanego mleka matki;
  • laktostaza – stagnacja mleka w gruczołach mlecznych, co wskazuje na naruszenia ewakuacji mleka z gruczołów.

Jeśli ductektaza piersi zostanie zaobserwowana podczas rozwoju procesów mimowolnych (odwrotny rozwój na tle więdnięcia i starzenia się), można ją uznać za fizjologiczną i patologiczną – zależy to od stopnia jej objawów. Zwykle jest to niewielkie rozszerzenie przewodów gruczołu sutkowego, które rozwija się na tle:

  • zmiany hormonalne w tkankach gruczołów sutkowych;
  • ich zmiany strukturalne.

Patologiczna ekspansja mlecznych przewodów często rozwija się na tle takich chorób i stanów patologicznych, jak:

  • zaburzenia z kategorii nietypowych;
  • hiperprolaktynemia. Jest to wzrost produkcji prolaktyny – hormonu, którego funkcją jest stymulowanie rozwoju tkanki piersi;
  • wydzielanie gruczołu sutkowego – jest to nazwa gruczołu, z którego tajemnica patologiczna jest stale wydzielana;
  • Procesy zapalne;
  • transformacje deformujące.

Warunki dyshormonalne najczęściej prowadzą do rozwoju ektazji kanałów podobszarowych – tych, które znajdują się pod otoczką gruczołu sutkowego. Dzieje się tak, gdy dochodzi do naruszenia stosunku ilości estrogenu do progestagenu. Przyczyny tego stanu są:

  • patologia żeńskich narządów płciowych;
  • zaburzenia układu podwzgórzowo-przysadkowego – kompleks struktur mózgu, który odgrywa rolę regulacyjną.

Spośród wszystkich patologii żeńskich narządów płciowych najczęstszą przyczyną dysormonalnego stanu, który prowadzi do ektazji przewodów gruczołu sutkowego, są:

  • zapalenie jajników – zapalenie zapalne jajników;
  • zapalenie przydatków jest procesem zapalnym w przydatkach macicy (jajniki i rurki);
  • nowotwory – najczęściej obszerne. Mogą być zarówno łagodne, jak i złośliwe;
  • endometrioza jest chorobą, w której komórki endometrium (wewnętrzna warstwa macicy) pojawiają się w obszarach pozagenitalnych.

Hiperprolaktynemia odgrywa następującą rolę w występowaniu ektazji przewodu piersiowego. Ponieważ prolaktyna jest wytwarzana w większych ilościach, jeszcze bardziej stymuluje tkankę piersi, a to powoduje ciągłe uwalnianie mleka, które intensywnie naciska na przewody mleczne od wewnątrz, a tym samym przyczynia się do ich rozszerzania. Hiperprolaktynemia może wywoływać takie choroby i stany patologiczne, jak:

  • guzy przysadki – gruczoły wydzielania wewnętrznego, które znajdują się u podstawy mózgu i wpływają na wzrost, rozwój i metabolizm organizmu;
  • nowotwory podwzgórza – niewielki obszar w diencephalon, który składa się z grup komórek, które regulują aktywność neuroendokrynną mózgu i homeostazę (stan stabilny) organizmu;
  • niedoczynność tarczycy – brak produkcji hormonów tarczycy;
  • przewlekła niewydolność nerek – ostre naruszenie nerek;
  • marskość wątroby – zastąpienie jej miąższu tkanką łączną;
  • hiperestrogenia – wzrost produkcji żeńskich hormonów płciowych estrogenu.

Wraz z wydzielającym się gruczołem sutkowym, przewody sutkowe zaczynają się rozszerzać ze względu na fakt, że do ich światła dociera patologiczne wydzielanie, które naciska na ściany przewodów. Najczęściej ten patologiczny proces rozwija się w chorobach i stanach patologicznych, takich jak:

  • mastopatia wydzielnicza – zmiana w tkankach gruczołu sutkowego, która rozwija się na tle nierównowagi hormonalnej i towarzyszy jej uwalnianie patologicznych wydzielin z sutków;
  • brodawczakowatość gruczołów sutkowych – tworzenie się w przewodach małych krótkich narośli tkanki;
  • nowotwory złośliwe gruczołów sutkowych. Najczęściej jest to rak śródprzewodowy (guz nowotworowy rozwija się w przewodach mlecznych) i choroba Pageta (rakowe zmiany brodawki sutkowej i otoczki).
Nanovein  Leczenie żylaków w domu

Procesy zapalne w gruczołach mlecznych prowadzą do tego, że zmienia się normalna struktura ich tkanek, co pociąga za sobą zmianę w strukturze mlecznych przewodów. Następujące elementy procesu zapalnego odgrywają rolę w rozwoju ektazji przewodowej:

  • obrzęk tkanek w ostrym procesie;
  • proliferacja tkanki łącznej w procesie przewlekłym.

Ektazja przewodów gruczołu sutkowego na tle jego deformacji rozwija się praktycznie zgodnie z tym samym „scenariuszem” jak ektazja na tle procesów zapalnych. Takie odkształcenie powstaje najczęściej na tle takich stanów patologicznych, jak:

  • urazowe uszkodzenie gruczołu sutkowego, przeniesione w niedawnej przeszłości;
  • manipulacje medyczne – diagnostyczne (nakłucie) i terapeutyczne (interwencja chirurgiczna w przypadku konkretnej choroby piersi);
  • kiełkowanie tkanek przez nowotwory – łagodne i złośliwe.

Rozwój choroby

Proces powstawania ektazji mlecznych przewodów składa się z kilku ogniw, których rozwój może być wywołany różnymi czynnikami. Obserwowane są następujące zmiany:

  • w przypadku zaburzeń nietypowych warstwa komórek nabłonkowych, które wyściełają przewody mleczne, przerost (rośnie i pogrubia, blokuje światło kanałów – dlatego, aby „przepchnąć” płyn, rozszerzają się kompensacyjnie;
  • wejście wydzielania fizjologicznego (mleka) lub patologicznego (wydzielania) do światła przewodu powoduje również jego kompensacyjne rozszerzenie (rozszerzenie). Wraz ze wzrostem lepkości wydzielania śródprzewodnikowego lub tworzeniem się w nim skrzepów odpływ pogarsza się jeszcze bardziej, mleczne kanały nakładają się. Z tego powodu ciśnienie w końcowych odcinkach mlecznych przejść zwiększa się jeszcze bardziej, a następnie ich dalszy trwały rozwój dalej się rozwija.

Opisane zmiany mogą wystąpić z miejscowym (lokalnym) obrzękiem tkanek, który rozwija się w takich stanach patologicznych, jak:

  • ostre zapalenie;
  • proces klejenia;
  • tworzenie się blizny po urazowych uszkodzeniach gruczołu sutkowego;
  • kiełkowanie gruczołu przez guzy.

Oprócz opisanych procesów u kobiet w okresie menopauzy rozwój ektazji przewodów mlecznych odgrywa rolę, którą tkanka gruczołu sutkowego rozciąga się z powodu zwiotczenia, które z kolei rozwija się ze względu na zmniejszenie elastyczności charakterystycznej dla procesów inwolucyjnych.

Objawy

Objawy kliniczne ektazji przewodów gruczołu sutkowego często rozwijają się stopniowo i często pojawiają się tylko ze znacznym postępem opisanej choroby. Główne objawy opisywanej choroby to:

  • swędzenie lub pieczenie w otoczce;
  • ból tam;
  • zagęszczanie tkanek;
  • zmiany ze strony sutka;
  • absolutorium;
  • podrażnienie skóry.

Charakterystyka bólu:

  • według lokalizacji – w obszarze dotkniętych przewodów mlecznych;
  • przez dystrybucję – nie obserwuje się napromieniowania jako takiego;
  • z natury – naciskanie;
  • w intensywności – umiarkowany, z postępem patologii – rośnie;
  • z wyglądu – pojawiają się głównie ze znacznym rozszerzeniem mlecznych przewodów.

Często nie ma bólu, pacjent skarży się na dyskomfort.

W przypadku ektazji przewodów gruczołu sutkowego tkanki często stają się gęstsze w okolicy podobojczykowej.

Zmiany ze sutka objawiają się w postaci:

Charakterystyka wydzielin:

  • według ilości – rzadko lub z umiarem;
  • okresowość – regularna;
  • z natury – surowicza lub sacharoza;
  • według koloru – żółtawy lub białawy;
  • przez konsystencję – płyn.

Podrażnienie skóry występuje z powodu dostania się na nie opisanego patologicznego zrzutu ze sutka. Przejawia się w postaci takich zmian na skórze, takich jak:

  • obrzęk;
  • zaczerwienienie;
  • maceracja – erozja mokra.

Jeśli ektazja przewodów mlecznych powstała z powodu zaburzeń o nietypowym charakterze, ekspansję przewodu obserwuje się w obu gruczołach mlecznych.

Przewody są dotknięte tylko w jednym gruczole sutkowym, najczęściej w stanach patologicznych, takich jak:

  • Procesy zapalne;
  • konsekwencje traumatyzacji;
  • procesy wolumetryczne (powstawanie guzów).

diagnostyka

Pierwszym zadaniem procesu diagnostycznego jest ustalenie, czy ektazja przewodów gruczołu sutkowego jest fizjologiczna czy patologiczna. Należy unikać pochopnych wniosków, ponieważ czasami ektazja fizjologiczna może przekształcić się w patologiczną. Najważniejsze w procesie diagnostycznym jest identyfikacja nie tylko opisanej patologii, ale przyczyn, które wywołały jej pojawienie się. W tym celu konieczne jest wykorzystanie wszystkich dostępnych informacji – dolegliwości pacjenta (jeśli występują), cechy związane z wiekiem i cechy historii położniczej i ginekologicznej, wyniki dodatkowych metod badań (fizycznych, instrumentalnych, laboratoryjnych).

Podczas badania fizykalnego gruczołu sutkowego bierze się pod uwagę:

  • po badaniu – rozmiar, symetria, widoczne zmiany (lub ich brak) gruczołów mlecznych, zmiana skóry, obecność wydzielin;
  • przy badaniu palpacyjnym (badanie dotykowe) – konsystencja tkanki piersi, ból, obecność lub brak pieczęci.

Instrumentalne metody badawcze stosowane w diagnostyce ektazji przewodu piersiowego są następujące:

  • mammografia – zestaw metod badania gruczołu sutkowego;
  • Ductografia – badanie rentgenowskie przewodów gruczołu sutkowego ze wstępnym wprowadzeniem do nich środka kontrastowego. Pozwala ocenić system mlecznych przewodów, zidentyfikować obszary rozszerzenia (ekspansji) i przeanalizować jego nasilenie. Metoda ta jest cenna w rozpoznawaniu nowotworów wewnątrzprzewodowych (intraductal);
  • scyntygrafia radioizotopowa gruczołu sutkowego – preparaty farmaceutyczne z radioizotopami są podawane dożylnie pacjentowi; podczas badania gruczołu sutkowego specjalnym tomografem tworzą kolorowy obraz. Określa zmiany w gruczole sutkowym – w szczególności obszary rozszerzonych przewodów mlecznych;
  • biopsja – próbka tkanki piersi do dalszego badania pod mikroskopem.
Nanovein  Objawy i leczenie zakrzepowego zapalenia żył kończyn dolnych (2)

Mammografia obejmuje takie metody egzaminacyjne, jak:

  • Rentgenografia rentgenowska to radiografia sondażowa gruczołów sutkowych w dwóch lub trzech projekcjach;
  • mammografia ultrasonograficzna – użycie ultradźwięków w grubości gruczołu sutkowego ujawniło odcinki dylatacji (ekspansji) – jest to znak ektazji przewodów mlecznych;
  • tomosynteza – zgodnie z dwuwymiarowym obrazem gruczołu sutkowego, który powstaje podczas tej metody, oceń strukturę tkanki gruczołu;
  • mammografia rezonansu magnetycznego (MRI) – badanie tomograficzne gruczołu sutkowego;
  • mammografia optyczna – tkanka piersi jest badana za pomocą sprzętu optycznego.

Metody laboratoryjne zaangażowane w diagnozę opisywanej choroby są następujące:

  • oznaczanie estradiolu, progesteronu, hormonu folikulotropowego (FSH), hormonu luteotropowego (LH). Jeśli to konieczne, badanie hormonów tarczycy;
  • badanie histologiczne – próbka z biopsji jest badana pod mikroskopem w celu wykluczenia raka;
  • badanie cytologiczne – rozmazy wydzielin sutkowych są badane pod mikroskopem w celu zidentyfikowania nietypowych komórek;
  • oznaczanie markerów nowotworowych – specyficznych związków, które pojawiają się podczas rozwoju nowotworów złośliwych.

Ponieważ ektazja przewodów gruczołu sutkowego w większości przypadków rozwija się jako powikłanie innych chorób, konieczne może być skonsultowanie się ze specjalistami pokrewnymi – ginekologiem, endokrynologiem, onkologiem, dermatologiem i chirurgiem.

Diagnostyka różnicowa

Diagnostyka różnicowa ektazji przewodów gruczołu sutkowego jest często przeprowadzana w przypadku takich chorób i stanów patologicznych, jak:

  • zapalenie galaktoforowe – zapalenie zapalne przewodów mlecznych;
  • ropień podobszarowy – ograniczony ropień, który rozwija się w tkankach pod obszarem otoczki;
  • nowotwory – łagodne i złośliwe (w tym choroba Pageta – rak sutka i otoczki).

Komplikacje

Ektazja fizjologiczna przewodów gruczołu sutkowego nie stanowi żadnego zagrożenia dla zdrowia i życia kobiety. Ale w niektórych przypadkach mogą temu towarzyszyć komplikacje, takie jak:

  • zapalenie galaktoforyczne;
  • deformacja gruczołu sutkowego – może rozwijać się przy znacznym rozszerzeniu przewodów mlecznych.

Wraz z rozwojem patologicznej postaci opisanej patologii powikłania, takie jak:

  • zapalenie skóry – zapalenie skóry (najczęściej w strefie pęcherzykowej);
  • dermatoza jest zmianą niezapalną (najczęściej w strefie pęcherzykowej).

Oba te powikłania rozwijają się wraz z ektazją przewodów mlecznych u pacjentów z wydzielającym gruczołem sutkowym – ich rozwój wywołuje ciągłe wydzielanie wydzieliny z rozszerzonych przewodów.

Możliwe jest również rozwinięcie innego stanu patologicznego, który nie jest komplikacją ektazji przewodów mlecznych, ale rozwija się na jego tle – jest to rakotwórczość (strach przed zachorowaniem na raka).

Leczenie ektazji przewodu mlecznego

Jeśli z przyczyn fizjologicznych powstała ektazja przewodów gruczołu sutkowego, leczenie nie jest wymagane. Wskazane jest jednak regularne monitorowanie przez mammologa.

Jeśli ekspansja przewodów gruczołu sutkowego jest zdefiniowana jako patologiczna, leczenie opiera się na wyeliminowaniu choroby podstawowej, co doprowadziło do pojawienia się opisanej patologii. Metody leczenia mogą być zachowawcze i chirurgiczne.

Następujące wizyty są podstawą terapii zachowawczej:

  • z zaburzeniami dysormonalnymi – leki hormonalne;
  • w procesach zapalnych – leki przeciwbakteryjne, biorąc pod uwagę wrażliwość patogenu i leki przeciwzapalne (często stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne lub NLPZ);
  • z nowotworem złośliwym – cytostatyki.

Częste są następujące:

  • immunokorekta;
  • środki uspokajające;
  • witaminy i minerały (często w postaci kompleksów).

Jeśli na tle zaburzeń hormonalnych powstała ektazja przewodów gruczołu sutkowego, zaleca się pacjentom:

  • schudnąć;
  • dostosuj odżywianie – jednocześnie należy ograniczyć spożycie tłustych potraw i prostych węglowodanów (są one bogate w bułki, ciasta, ciasta i inne słodkie produkty).

Leczenie chirurgiczne ektazji przewodów piersiowych jest wskazane w następujących przypadkach:

  • brak efektu leczenia zachowawczego;
  • stały postęp patologii i rozwój powikłań;
  • silny ból, który trudno jest zatrzymać;
  • poważne odkształcenie gruczołu sutkowego;
  • zmiana nowotworowa.

Rodzaj i zakres operacji zależy od rodzaju patologii i stopnia jej rozwoju. Operacje takie jak:

  • selektywna ductolobektomia – wycięcie części gruczołu sutkowego z uszkodzonymi przewodami sutkowymi;
  • wylęgając łagodny nowotwór z jego łóżka;
  • sektorowa resekcja gruczołu sutkowego – usunięcie jego miejsca;
  • mastektomia – całkowite usunięcie gruczołu sutkowego.

W obecności onkopatologii, która spowodowała rozwój ektazji przewodów gruczołu sutkowego, wskazana jest radioterapia.

profilaktyka

Kompleks środków zapobiegawczych, które zapobiegają rozwojowi ektazji przewodów gruczołu sutkowego, jest bardzo szeroki, ponieważ ektazja może wystąpić na tle wielu chorób gruczołu sutkowego. Ważnymi środkami zmniejszającymi ryzyko zachorowalności są:

  • zapobieganie chorobom i stanom patologicznym, które mogą sprowokować rozwój opisywanej choroby, a jeśli wystąpią, terminowa diagnoza i odpowiednie leczenie. Dotyczy to szczególnie chorób, które mogą wystąpić na tle niewydolności hormonalnej;
  • unikanie urazów gruczołów mlecznych;
  • właściwy wybór objętości i metody operacji chirurgicznych na gruczole sutkowym (w szczególności podczas korekcji plastycznej);
  • w wieku powyżej 35-40 lat – raz w roku wizyta profilaktyczna u ginekologa i mammologa;
  • kontrola medyczna równowagi hormonów płciowych (i nie tylko);
  • noszenie wygodnych staników;
  • regularna kontrola wagi;
  • zbilansowana dieta;
  • zajęcia z wychowania fizycznego;
  • normalizacja porodu, odpoczynku, snu, stosunku płciowego;
  • odmowa złych nawyków – palenie, spożywanie alkoholu i narkotyków.

Prognoza

Prognozy dotyczące patologicznej ektazji przewodów gruczołu sutkowego są zupełnie inne – zależy to od choroby podstawowej, przeciwko której powstała opisana patologia. Krytyczne powikłania pojawiają się stosunkowo rzadko – rozwijają się głównie z zaawansowaną postacią tej lub innej patologii, przeciwko której powstała ektazja przewodów gruczołu sutkowego.

Kovtonyuk Oksana Vladimirovna, obserwator medyczny, chirurg, konsultant medyczny

9,280 7 wyświetleń ogółem, dziś XNUMX wyświetleń

Lagranmasade Polska